BENDOVI

Zoran Kostić Cane (rođen 17. avgusta 1964. u Beogradu) pevačku karijeru je započeo u sastavu Urbana gerila da bi nastavio kao frontmen Radničke kontrole u kojoj su još bili bubnjar Žika Todorović, basista Srđan Đile Marković i gitarista Darko Milojković. Sa snimcima "Dosada" i "TV u koloru" pojavili su se na kompilacijskom albumu "Artistička radna akcija" (Jugoton 1981.). Na tim snimcima gostovali su gitarista Ljuba Sedlar (ali je svirao bubnjeve) i bubnjar Relja Obrenović iz grupe Petar i zli vuci. Radnička kontrola je nastupila 1981. godine na smotri ABRS na Tašmajdanu kada je zbog Canetovog provociranja publike koncert prekinut, a njegovo ponašanje je izazvalo i moralno političke rasprave u dnevnim novinama. Nastupali su kao predgrupa u Ljubljani na poslednjem nastupu Šarla akrobate oktobra 1981. godine što je ujedno bio i njihov poslednji koncert. Augusta 1982. Cane, bubnjar Goran Bulatović Manza (rođen 1959.), gitarista Nebojša Antonijević Anton (rođen 20. februara 1961. a Zemunu) i gitarista Ljubiša Kostandinović (rođen 1959.) formiraju Partibrejkerse. Manza i Ljuba su svirali zajedno u grupi Republika, a Anton je u drugoj polovini sedamdesetih svirao u grupama BG 5 (sa Ivicom Vdovićem, Bojanom Pečarom), Butik i Šine. Ujedno je gostovao na pločama drugih grupa, potpisujući se kao Riki Rif.

Shodno svom prilično razuzdanom ponašanju u to vreme, po Canetovom doživIjaju samih sebe a u Manzinom prevodu, nazvali su se Partibrejkers (Žurkolomci). Prvi nastup imali su 4. oktobra 1982. godine u Dadovu kao predgrupa sastavu The Fifties. Tokom sledeće godine sviraju sve intenzivnije. U Zagrebu su jednom prilikom za tri dana održali pet koncerata. Pošto ih je pažljivo slušao, za peti nastup zvuk je uradio Džoni Štulić i čak se ponudio da im bude producent. Na ploči "Ventilator 202" (PGP RTB 1983.) bila je objavljena njihova pesma "Radio utopija", a na radio programima često su emitovani demo snimci pesama "Hiljadu godina" i "Večeras". Nove verzije tih pesama ubrzo se pojavljuju na singlu. Prvi LP snimaju u beogradskom studiju O, a produkciju rade zajedno sa Kojom. Rhythm i blues u njihovom tumačenju, pojačan punk energijom, donosi im poštovanje publike, a pesme "Ulični hodač", "Ona živi na brdu", "Gubitnik", "Ako si..", "Stoj, Džoni", nude šture, generacijski prepoznatljive iskaze. Na snimanju su gostovali Branislav Petrović Banana (usna harmonika) i B. Trivić (saksofon). Omot ploče je radio Anton a u pesmi "Stoj, Džoni" iskoristili su prepev starog hita Čaka Berija "Johnny B Good" koji je sredinom šezdesetih godina uradio Tomi Sovilj.

Uprkos dobrom prijemu debija, posle preslušavanja demo snimaka za drugi LP, u Jugotonu im zatvaraju vrata pod izgovorom da u pesmama nema dovoljno bunta. U leto 1985. godine Manza napušta grupu, pa Partibrejkersi jedno vreme nastupaju sa Keletom (Disciplina kičme), a decembra 1985. godine prestaju sa radom. Posle kraćeg Antonovog izleta sa grupom Plaćenici, ponovo se okupljaju juna 1986. godine. Za bubnjevima je Vlada Funtek (ex Plaćenici), a novi basista je Dime Todorov Mune (ex Radost Europe). Ubrzo iz grupe odlazi Ljuba. U mestu Bukovac, u studiju Milana Ćirića, snimaju materijal za novu ploču koju ponovo niko ne želi da objavi, a traka mesecima stoji u PGP RTB-u. U beogradskom Lotos baru 1987. godine organizuju dva koncerta i od zarade kupuju šesnaest Aleksandar torti koje poklanjaju nezbrinutoj deci u Zvečanskoj ulici. Maja 1988. godine grupu napušta Vlada Funtek, jedno vreme sa njima svira Marko Milivojević, a 1989. godine dolazi Igor Borojevič (ex Potop, Banana).

Marta 1988. godine najzad izlazi drugi album koji je trebalo da se zove "Kobila i pastuv preljubnik", ali je dizajner zaboravio da stavi naslov na omot. Ploča donosi nove priloge za ozbiljnu karijeru: "Ja se ne vraćam", "Prsten", "Mesečeva kći", "Pet ispod nule", "Nema cure". Pesmu "Put" su naknadno snimili marta 1988. godine ukazujući na novi muzički put. U to vreme MTV snima prilog o grupi. Februara 1989. godine rade nove demo snimke. Pomaže im Srđan Gojković Gile iz Električnog orgazma u ulozi ritam gitariste. Novembra 1989. godine objavljuju treću ploču sa takode lepljivim pesama "Kreni prema meni", "Zemljotres", "Hipnotisana gomila", "Ono što pokušavam sad". Produkcijom se bavio Milan Ćirić a Anton peva glavni vokal u "Nema cure koja ne voli". Kao gost učestvuje Pera Joe sa svojom nezaobilaznom usnom harmonikom.

Tokom 1990. godine sviraju prvu veliku jugoslovensku turneju za koju se ubrzo ispostavilo da je bila i poslednja, bar u granicama SFRJ. Nastupaju i kao predgrupa na jugoslovenskim koncertima grupe Motorhead. Krajem 1990. godine iz grupe odlazi Igor, a zamenjuje ga Borko Petrović (ex Baby Kate). U toj postavi objavljuju živu kasetu "Zabava još traje" snimljenu jula 1991. godine na koncertima u Zrenjaninu i Vršcu. Frebruara 1992. godine na njihovom koncertu u SKC-a učešće uzimaju Emir Kusturica (ex Zabranjeno pušenje), Džoni Dep (ex Rock City Angels, The Kids) i Džim Džarmuš (ex Del Byzantinees). U to vreme u grupi je ponovo Igor, juna 1992. godine iz grupe odlazi Mune, a na basu je Saša Vlajsović (ex NBG), a vraća im se Ljuba.

Članovi Ekatarine Velike, Električnog orgazma i Partibrejkersa formiraju ad hoc bend Rimtutituki sa kojim snimaju ciničnu antiratnu pesmu "Slušaj 'vamo". Promovišu je 8. marta 1992. godine svirkom na kamionu koji kruži beogradskim ulicama. Juna 1992. godine Rimtutituki sviraju u Beču na otvorenom prostoru u okviru antiratnog i antirasističkog festivala. Septembra 1992. godine u studiju O snimaju demo za sledeću ploču. Medu prvim bendovima iz Srbije, nastupaju u Sloveniji, novembra iste godine. Bivaju odlično prihvaćeni, a mediji su tome posvetili posebnu pažnju. Marta 1993. godine sviraju u Solunu, u klubu Miloš, a organizuju i turneju po Makedoniji. Septembra 1993. godine učestvuju na zajedničkim koncertima u Pragu i Berlinu. U klubu Zlatni papagaj 17. februara okupljaju oduševljenu publiku sa prostora bivše Jugoslavije. CD "Ledeno doba" rade u produkciji Koje, a na snimanju gostuju: Pera Joe (usna harmonika), Saša Lokner (klavijature), Puroni (udaraljke) i duvačka linija grupe Deca loših muzičara. Ploču promovišu velikim besplatnim koncertom koji su pod nazivom "Ne padaj pobedniče" održali 3. septembra 1997. godine a podnožju Kalemegdana.

Album "Kiselo i slatko" snimaju uz producentsku pomoć Vlade Negovanovića i brojne goste u studiju. Pesme kao "Molitva", "Ljudi nisu isti", "Hoću da znam", nose pečat vremena a kome su nastajale.

Posle ploče je usledila duža pauza i bilo je neizvesno da li će nastaviti zajednički rad. Ipak, početkom 1996. godine Cane i Anton obnavljaju Partibrejkerse, ojačani mladom ekipom iz Zrenjanina. Objavljuju kompilacijski CD "Najbolje od najgoreg" na kome su i dve nove pesme "Ludo i brzo" i "Roden loš", snimljene februara 1996. godine. Na koncertu u Novom Sadu aprila meseca okupljaju 5 000 posetilaca. Rasprodat koncert, održan na Tašmajdanu 29. juna 1996. godine predstavlja ujedno povratak rock'n'rolla u glavni grad.